Hırs ve Ölüm
Sadece hırsla hareket eden insan ne zavallıdır aslında. Çaresizlikle hırslarına tutunmuştur onlar. Kendini sevemediğinden veya kendini sevilecek biri gibi görmediğinden bunu yaptığını bildiğinizde aslında acırsınız ona biraz da. Kendini kendine sevdirebilmek mümkün olsaydı eğer; bir taleple, bir etki ile, bir söz ile belki o da artık olduğu gibi sevildiğinin farkına vardığında, sanki tüm bu içsel engellerini aşacak, sevilmek için yapması gerektiğini düşündüğü şeyleri kafasından atacak ve başkalarının değerli gördüğü şeylere sahip olmak için kendini oradan oraya vurmayacaktı aslında. Ansızın fark edecekti etrafındaki güzellikleri o da. Ne kadar zamandır karanlıkta olduğunu ve artık eskiden istediği hiç bir şeyi o kadar da çok istemediğini. Huzur diye tanımladığımız sadece bu olmalıydı. Gerçekten de varmış diyecekti sonra. Kitaplarda okuyarak inanmadığı tek hayaldi belki bu. Koşuşturmanın ortasında, sakin bir şekilde durarak gelip geçen, koşan bağıran, telefonları susmayan insanlar...