Çocukluk
Tek başına kendi bütünlüğünü korumak için mücadele eden tüm çocuklara ithafen. Hafıza ne enteresan şey. Yakın zamanda bir pres ütü almam gerekti ve bu ütü sayesinde hafızam beni taa çocukluk yıllarındaki bir anıya götürdü, o ütüyü ilk gördüğüm yere. Bugünlerden ve bu bilinçteki halimden o günlere baktım sonra. Bir çocuk gördüm orada, ailesinden ayrılması gerekmiş, bazı yakınlarına emanet edilmiş bir çocuk. İstemediği halde saçları kesilmiş. Adına karar verilmiş, başkalarının yanında kalması planlanmış ve bu konu hiç konuşulmadan belki de - bilemiyorum - onların yanına bırakılmış bir çocuk. Çaresiz, sesini duyuramayan ve belki de o yaşa gelene kadar çoktan sesinin duyulmayacağını öğrenmiş bir çocuk. O günlerde çocuk halimle sadece kendime olan ile ilgilendiğimi ve başka çocuklara olanlara pek bakmadığımı fark ettim önce. Gözlerimden yaşlar süzüldü. Çaresizlik hissettiğim her yerde olduğu gibi. Şimdi olsa bunlara izin vermezdim dedi bir yanım, tüm sesleri susturup ona sorulması için...